sowieso blijft het aantal meldingen door niet-accountants ver achter bij het aantal meldingen door accountantskantoren. volgens de fiu blijft het aantal belastingadvieskantoren dat een wwft-melding doet, hangen rond de 80. het aantal jaarlijkse meldingen vanuit die kantoren blijft onder de 300, terwijl er tienduizenden administratie- en belastingadvieskantoren zijn tegenover minder dan 4000 accountantskantoren. ongetwijfeld heeft dit mede te maken met het feit dat de nba al jaren toetst op de naleving van de wwft. accountants hebben daardoor een voorsprong in het besef dat de wwft van dienstverleners een actieve houding eist én dat de overheid het toezicht hierop serieus oppakt. accountants – en juist ook de niet-accountants – halen de laatste jaren dan ook met enige regelmaat het nieuws wegens rechtszaken en boetes in verband met niet-naleving van de wwft.
van identificatie naar monitoren
het zwaartepunt van de naleving van de wwft is de laatste jaren wel duidelijk aan het verschuiven: van het identificeren van cliënten naar het monitoren van hen. dit verlangt van kantoren dat zij werk maken van een concreet risicobeleid, alle cliënten indelen in risicoprofielen en dat zij hun werkzaamheden daarop aanpassen. het melden van ongebruikelijke transacties is daarbij sneller aan de orde dan veel intermediairs beseffen.
