een voorziening mag (en moet) worden gevormd indien:
- kosten hun oorsprong hebben in het boekjaar of eerder;
- de kosten redelijk betrouwbaar zijn in te schatten;
- én het waarschijnlijk is dat de kosten zich ook echt zullen voordoen.
met name die tweede eis zorgt ervoor dat een voorziening meestal niet mag worden gevormd. om te beginnen leggen ondernemingen de garantiekosten (o.a. tijd en materialen) niet apart vast, waardoor er geen betrouwbare ervaringscijfers zijn. daarnaast is er vaak sprake van een door de jaren heen wisselende hoogte van garantiekosten. soms zitten de kosten in slechts een paar grote gevallen en het aantal en de ernst van die garantiegevallen verschillen vaak ook sterk per jaar. kortom, het vormen van een (algemene) voorziening garantiekosten is slechts mogelijk voor ondernemingen die de garantiekosten goed registreren en ook een regelmatig patroon kennen in de hoogte van die kosten. die combinatie komt zelden voor.
