eigenlijk is er maar één goed advies voor de latere erflater: spreek je uit en doe dat zo duidelijk mogelijk. in een legaat kan worden vastgelegd welke bezitting(en) aan een of meer erfgenamen toekomen. als de testateur gelijk wil verdelen, zal hij/zij het legaat tegen inbreng van de waarde toekennen. in dat geval dient deze duidelijk vast te leggen hoe hoog de inbrengprestatie is, of op welke wijze deze dient te worden vastgesteld. bij onroerende zaken kan worden verwezen naar de taxatiewaarde, maar ook naar de woz-waarde of zelfs naar een vast bedrag. je zou ook kunnen vastleggen hoe, wanneer en door wie de taxatie dient te worden uitgevoerd. kortom, de testateur kan hier een zware stempel drukken op het proces.
waardering en inbrengprestatie onderneming of bv
bij ondernemingen en vennootschappen wordt het lastiger, aangezien de waardering daarvan geen exacte wetenschap is. hier kan de testateur duidelijkheid scheppen door bijvoorbeeld aan te sluiten bij de zichtbaar intrinsieke waarde, of door een simpele formule voor te schrijven. ook over de toe te passen latenties kan de testateur zich uitspreken. mogelijk wordt daarmee afbreuk gedaan aan een afgewogen waardering, maar de winst daarvan is dat er minder discussie ontstaat. immers, vader heeft gesproken. datzelfde geldt voor de wijze van afwikkeling van een overbedeling. in het testament kun je eenvoudig opnemen dat de andere kinderen moeten toestaan dat de inbrengprestatie wordt omgezet in een geldlening, waarvan de voorwaarden ook in het testament worden vastgelegd. op deze wijze wordt mogelijke discussie daarover voorkomen.
tip
wil je cliënt in zijn testament bepaalde bezittingen legateren aan een of meer kinderen? vraag dan aandacht voor een duidelijke omschrijving van de eventuele inbrengprestatie.
