de stichting stelde dat de tekortkomingen slechts van geringe betekenis waren en dat ze de ontbinding van het sponsorcontract niet konden rechtvaardigen. de kantonrechter is het eens met de stichting. door de niet rechtsgeldige ontbinding van het sponsorcontract heeft de sponsor geen recht op terugbetaling van het sponsorgeld. hierbij speelt mee dat de sponsor had verklaard dat hij er (vrijwel) geen belang bij had om de wedstrijden van de voetbalteams en de bijeenkomsten van de ondernemerssociëteit bij te wonen.
minder exposure?
de kantonrechter neemt verder nog in aanmerking dat de landelijke coronamaatregelen de oorzaak vormen van de tekortkomingen en dat de stichting mede voor de sponsoren compenserende maatregelen (extra aandacht op sociale media) heeft genomen. daardoor is er geen grond om te veronderstellen dat de sluiting van de stadions heeft geleid tot een aanmerkelijk beperktere ‘exposure’ voor de sponsor. zo blijkt maar weer dat deze uitkomst over sponsorcontracten – maar ook die over andere commerciële overeenkomsten – sterk afhangt van de situationele omstandigheden.
heb je een vergelijkbare casus bij de hand en wil je even sparren? bel of mail denise van zijl.
