gerechtshof den haag stelt de werknemer in het gelijk en oordeelt dat een vergoeding die de werknemer ontving voor structureel uitgevoerd overwerk (inclusief onregelmatigheidstoeslag) tot het loon gerekend moet worden, dat hij behoort te ontvangen over de dagen dat hij vakantie geniet. de verblijfskostenvergoeding en een bonus, die erop is gericht om bepaald gedrag te stimuleren (schadevrij rijden/afwezigheid ziekteverzuim), vallen hier echter niet onder. het hof neemt bij zijn beslissing als uitgangspunt dat een werknemer:
- de gelegenheid moet hebben om van zijn werkinspanningen te herstellen; en
- er niet van moet worden weerhouden om vakantie op te nemen vanwege de ontvangst van een lager salaris over niet gewerkte (vakantie)dagen. daarbij wordt dan geen onderscheid gemaakt tussen wettelijke en bovenwettelijke dagen.
in beide gevallen geldt dat de overwerkvergoeding moet worden meegenomen. de werkzaamheden van de werknemer werden gekenmerkt door een structureel patroon van overwerk, omdat de inkomsten hiervan het vaste salaris in zeer aanzienlijke mate overtreffen. in een andere (recente) zaak leidt een vordering van de werknemer echter schipbreuk, omdat hij niet kan aantonen dat er een ‘verplichting’ bestond tot overwerken. rechtbank rotterdam komt tot deze conclusie op basis van europese rechtspraak, waarin deze eis is opgenomen. de toepasselijke cao bgv heeft hier bepaald dat werknemers boven een bepaalde leeftijdsgrens niet kunnen worden verplicht tot het maken van overuren.
over dit onderwerp bestaat de nodige rechtspraak, dus neem contact op met onze juristen als dit vraagstuk zich voordoet.
