in de voornoemde situatie blijven teamleden hun mening geven, worden abstracties aangehaald en worden er ook nog zijpaadjes bewandeld. en bij het volgende overleg begint alles rustig opnieuw, wordt dezelfde ‘film’ afgespeeld. ieder blijft in zijn groef en dat kost energie. veel energie.
de uitweg
wat kan helpen? in dit geval is het helpend om de teamleden te leren hoe ze met elkaar kunnen praten om samen – als team – resultaat te behalen. onze impuls is vaak eerder om gehoord te willen worden dan om te luisteren. dat is normaal, zeker op teamniveau. het zit hem er ook niet in of iemand kan luisteren. het gaat erom of je als team met elkaar naar elkaar kunt luisteren. dat is iets anders. belangrijk is dat het team leert om voortdurend te reflecteren op hun interactie, zonder met een beschuldigende vinger naar elkaar te wijzen. dan kan met elkaar overleggen zomaar energie geven in plaats van energie kosten.
