rechtbank gelderland ziet wel verboden discriminatie, maar hof arnhem-leeuwarden niet. ook vanwege de maatschappelijke gevoeligheid van dit onderwerp, werd er reikhalzend uitgekeken naar het antwoord op deze vraag.
wat zegt de hoge raad?
aftrek van specifieke zorgkosten geldt alleen voor uitgaven die iemand doet vanwege een medische noodzaak. daarmee is dit gebaseerd op het onderscheid tussen ‘zieke’ en ‘gezonde’ belastingplichtigen. dat is geen verdragsrechtelijk verboden ongelijke behandeling. het stel behoort tot de groep ‘gezonde’ belastingplichtigen, zodat hun uitgaven voor de ivf-behandeling op grond van de wettelijke regeling niet aftrekbaar zijn. de klacht van het stel is nu dat het binnen de groep ‘gezonde’ belastingplichtigen wordt gediscrimineerd. bij een gezond heterostel leidt namelijk het uitblijven van zwangerschap na twaalf maanden onbeschermde seks tot de aanname dat er sprake is van verminderde vruchtbaarheid. daarmee staat de medische noodzaak voor een ivf-behandeling vast. omdat dat bij een homostel uiteraard niet het geval is, wordt de aftrek aan homostellen onthouden, waardoor sprake is van indirecte discriminatie.
commentaar
de hoge raad stelt dat het criterium ‘ziekte of invaliditeit’ doelmatig en proportioneel is, waarmee een redelijke en objectieve rechtvaardiging bestaat om dit criterium op dezelfde wijze toe te passen bij homostellen en heterostellen. de hoge raad voegt nog wel toe dat wanneer bij (een van) de partners van een homostel wel een verminderde vruchtbaarheid is vastgesteld, dat stel ook in aanmerking dient te komen voor aftrek van specifieke zorgkosten. dat klinkt weliswaar sympathiek, maar de hoge raad had ook – door een iets modernere bril kijkend – het doel waarmee deze kosten in alle gevallen worden gemaakt (het voorkomen van ongewenste kinderloosheid) wat zwaarder kunnen laten wegen in plaats van het lichamelijke gebrek. wellicht dat dit nog aan de orde kan worden gesteld bij het ehrm.
