Indien publiek verzekerde werkgevers na 1 jaar ziekte van werknemers tegen betaling advies vragen aan het UWV over de inzet van Spoor 2 – en dat advies opvolgen en de re-integratie ook volgens dat advies laten verlopen – zou het UWV achteraf geen loonsanctie meer opleggen. Als de re-integratie niet volgens dat advies zou verlopen, bijvoorbeeld omdat herstel achterwege blijft, dan zou de werkgever tegen betaling een tweede advies over de inzet van Spoor 2 aan het UWV kunnen vragen. De minister van SZW stelde dat deze maatregelen niet op steun van sociale partners kunnen rekenen, maar hij vond het onwenselijk om maatregelen langer uit te stellen. Desondanks heeft de minister er op 9 juni 2017 toch voor gekozen om die maatregelen door een nieuw kabinet te laten regelen.
Commentaar
Waar lange tijd gestreefd is naar een ‘gelijk speelveld’ tussen publiek en privaat voor de WGA-verzekerde werkgevers, kan niet anders worden geconcludeerd dan dat de minister nu weer een verschil wilde creëren. Ditmaal ten gunste van werkgevers die eigenrisicodrager voor de WGA zijn of worden. Deze maatregel leek niet in overeenstemming met de onderzoeken, waaruit blijkt dat verzekeraars niet beter of slechter re-integreren dan publiek verzekerde werkgevers of het UWV. Het doorschuiven naar een volgend kabinet lijkt forse gevolgen te hebben voor werkgevers bij het eerstvolgende keuzemoment in september 2017 om wel of niet eigenrisicodrager te worden. Nu de CRvB in september 2016 de noodzaak heeft beperkt voor publiek verzekerde werkgevers om Spoor 2 in te kopen, en per 1 januari 2017 veel MKB-werkgevers zijn teruggekeerd naar het publieke bestel bij het UWV, komen er dus voorlopig geen nieuwe stimulansen voor MKB-werkgevers vanuit de overheid om eigenrisicodrager te gaan worden.
