De tweede keuze is ‘accepteren zoals het is’. Maar dan ook echt accepteren en niet blijven mokken of iets dergelijks. Immers, dat betekent dat je het toch niet hebt geaccepteerd. Lukt je dat niet, dan is dit geen goede keuze. De derde mogelijkheid is klagen bij anderen. Klagen is prima om even lekker stoom af te blazen, maar verder verandert er aan de situatie natuurlijk niets. Stop hier dus vooral niet al te veel tijd in. De laatste oplossing is aanpakken, actie ondernemen. Daarover zo dadelijk meer. Een veelgehoord misverstand is dat de eerste drie keuzes niet zouden mogen en/of niet goed zouden zijn. Maar afhankelijk van het vraagstuk kunnen ‘vluchten’ en accepteren uitstekende keuzes zijn. Je kunt immers moeilijk alles aanpakken. Prioriteren is nodig. Klagen kan kortstondig een prima keuze zijn.
Aanpakken of actie ondernemen betekent helder krijgen wat je als eindresultaat voor ogen hebt, scherp hebben waar je nu staat, onderzoeken welke mogelijkheden er zijn om het eindresultaat te kunnen bereiken en dan… Dan gaat het meestal mis. Omdat er daadwerkelijk gedrag moet worden vertoond dat ervoor zorgt dat het doel bereikt wordt. Vertoon je dit gedrag niet? Begin er dan ook niet aan. Dan maar een andere (betere) keuze!
