De Belastingdienst komt hier nu op terug. De voorwaarde ‘mits deze werknemers vanuit kostenoogpunt in gelijke omstandigheden verkeren als ambtenaren op dienstreis’ betekent niet dat de werkgever ook alle vergoedingen moet betalen zoals de cao Rijk voorschrijft, of in dezelfde mate. Voor toepassing van dezelfde gericht vrijgestelde bedragen is het niet nodig dat de werknemer vanuit vergoedingsoogpunt in gelijke omstandigheden verkeert als een ambtenaar. Ook is het mogelijk om een vergoeding te geven die hoger is dan de gericht vrijgestelde bedragen en slechts een deel van een verblijfskostenvergoeding aan te wijzen. Geeft de werkgever een hogere vergoeding dan het gericht vrijgestelde bedrag? Dan kan hij het meerdere als eindheffingsbestanddeel aanwijzen als aan de gebruikelijkheidseis wordt voldaan.
Gelijke omstandigheden vanuit kostenoogpunt
Het gaat erom dat de werknemers vanuit kostenoogpunt in gelijke omstandigheden verkeren. Dat houdt in dat de werknemer hetzelfde soort kosten maakt. Dit is aannemelijk als sprake is van vergelijkbare werkzaamheden onder soortgelijke omstandigheden. De aard van de functie is dus van belang, en die moet voorkomen binnen het functiegebouw van de Rijksoverheid. Ook moet sprake zijn van een dienstreis. In een voorbeeld wordt een bouwvakker genoemd die vanuit kostenoogpunt niet vergelijkbaar is, omdat hij op de bouw luncht en niet in een restaurant.
Let op
In de cao Rijk worden nog meer voorwaarden genoemd. Zo moet de dienstreis minimaal 4 uur duren en moeten de kosten worden gemaakt in een daarvoor bestemde gelegenheid.
Bij vragen over loonheffingen kun je terecht bij onze adviseurs Audrey Brunings, Hans Tabak en Jasper van den Bergen.
