de cao-dagvergoedingen behoren tot het belastbaar loon. in geschil is of de aftrekbeperking ook geldt voor belastbaar loon, waarover feitelijk geen loonbelasting is afgedragen, omdat een gerichte vrijstelling van toepassing is of de vergoeding ten laste van de vrije ruimte is gebracht. de werkgever stelt dat de daggeldvergoedingen niet in aftrek zijn beperkt. hij beroept zich op de parlementaire toelichting, waar staat dat voor loon geen aftrekbeperking geldt. de aftrekbeperking geldt dan niet voor de daggeldvergoedingen; deze behoren sinds de invoering van de wkr in 2010 tot het belastbare loon, wat dus niet onder de aftrekbeperking valt. volgens de belastingdienst zijn de daggeldvergoedingen op grond van doel en strekking van de wet wel in aftrek beperkt omdat er feitelijk geen loonheffing over wordt betaald. dit omdat er door een gerichte vrijstelling of vrije ruimte geen loonheffing is betaald. de rechtbank wees het beroep af, waarna de werkgever in hoger beroep ging.
gerechtshof
het hof overweegt als volgt: de wetgever beoogde met de wijziging van het loonbegrip bij de invoering van de wkr niet om kostenvergoedingen die vóór die wijziging onder de aftrekbeperking vielen, daar met ingang van die wijziging niet meer onder te laten vallen. ook al behoren die vergoedingen met ingang van 2011 tot het belastbare loon. de wetgever heeft een evenwicht beoogd tussen de aftrek van gemengde kosten in de winstsfeer en de feitelijke heffing van loonbelasting over de desbetreffende vergoedingen. het hof acht dus voor haar oordeel (mede) beslissend dat er feitelijk geen loonbelasting is afgedragen.
vergaande administratieve lasten
deze uitspraak kan tot vergaande administratieve lasten leiden, vooral als er geen gerichte vrijstellingen van toepassing zijn en de vrije ruimte wordt overschreden. dan moet de werkgever immers eindheffing betalen. het is dan lastig om te bepalen welke bestanddelen al dan niet ten laste van de vrije ruimte worden gebracht. de belastingdienst opperde al eens dat niet beperkt aftrekbare kosten dan eerst ten laste van de vrije ruimte mogen worden gebracht. vanwege overschrijding van de vrije ruimte zouden dan beperkt aftrekbare kosten met eindheffing worden belast, waardoor ze alsnog aftrekbaar zijn. maar dan nog is dit een bewerkelijke exercitie.
