in mijn praktijk zie ik dat mensen deze lijn doortrekken bij ontslag middels een ontslagvergunning. maar klopt dat? in deze zaak geeft de werkgever aan dat hij niet de intentie had om voortijdig op te zeggen en dat hij deze fout graag wil herstellen. desondanks beweegt hij niet, waardoor de zaak naar de rechter gaat. de gevorderde gefixeerde schadevergoeding (het bedrag aan loon wat de werkgever anders bij een juiste toepassing van de opzegtermijn had moeten betalen) wordt toegekend. de werkgever verweerde zich nog hiertegen door te stellen dat de werknemer geen schade had geleden, want er was voor de werkgever geen loondoorbetalingsverplichting meer na einde wachttijd?
op zich klopt dat, maar bij een – gefixeerde – schadevergoeding gaat het niet om de daadwerkelijk geleden schade, maar om het afgesproken loon conform de arbeidsovereenkomst ..”onverschillig of op uitbetaling van dat loon daadwerkelijk aanspraak bestond en onafhankelijk van de geleden schade” (zie ook hr 20 juni 1995, nj 1996/52).
als een werknemer na einde wachttijd de wia instroomt en bijvoorbeeld een iva-uitkering ontvangt, hoeft de werkgever geen loon meer te betalen. zo zijn er meerdere situaties denkbaar waarbij de loonbetalingsverplichting stopt. bij ontslag middels een ontslagvergunning moet er rekening worden gehouden met de wettelijke opzegtermijn. oók als er geen loon meer wordt betaald. laat je dit na als werkgever? dan riskeer je een gefixeerde schadevergoeding, die volledig wordt gebaseerd op 100% loon – en niet op bijvoorbeeld het laatst betaalde loon van 70% tijdens het tweede ziektejaar. een kostbare fout.
voor vragen over de wia en de ziektewet kun je terecht bij joyce paashuis, juridisch adviseur sociale zekerheid, via j.paashuis@fiscount.nl.
