Verdachte is enig aandeelhouder van twee bv’s. Door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden is hij in hoger beroep veroordeeld op grond van artikel 69 lid 1 AWR voor het opzettelijk niet doen van de bij belastingwet voorziene aangiften vennootschapsbelasting. Dit artikel stelt onder anderen strafbaar ‘degene die opzettelijk een bij belastingwet voorziene aangifte niet doet’. Daarbij kan alleen degene die verplicht is tot het doen van aangifte worden aangemerkt als pleger. En die aangifteverplichting vloeit niet rechtstreeks voort uit de belastingwet, maar ontstaat pas na uitreiking van een aangiftebiljet aan de (vermoedelijk) belastingplichtige door de inspecteur. Daarom kan de aangifteplicht ook alleen worden vastgesteld bij degene die is uitgenodigd om aangifte te doen. Voor de vennootschapsbelasting is dat de bv waaraan het aangiftebiljet blijkens de tenaamstelling is uitgereikt. En dus niet (ook) degene die als vertegenwoordiger of gemachtigde namens de vennootschap het aangiftebiljet feitelijk in ontvangst heeft genomen of de aangifte feitelijk heeft gedaan.
Het oordeel van het hof, waarin ligt besloten dat het hof de verdachte aanmerkt als degene die is gehouden tot het doen van de aangiften vennootschapsbelasting voor de ondernemingen, is dus niet juist en wordt terecht door de Hoge Raad gecasseerd. Daarbij merkt de Hoge Raad op dat het onder voorwaarden mogelijk is om een ander dan de pleger strafrechtelijk aansprakelijk te stellen voor zijn betrokkenheid bij het niet doen van de vereiste aangifte.
Commentaar
Het lijkt vaak zo logisch om degene te beboeten of bestraffen die als vertegenwoordiger namens de vennootschap het aangiftebiljet feitelijk in ontvangst heeft genomen of de aangifte feitelijk heeft gedaan waarbij een overtreding wordt begaan. Maar het gaat hier om een zogenoemd kwaliteitsdelict. Daarbij is alleen de aangifteplichtige strafbaar en kan de vertegenwoordiger alleen langs andere weg worden beboet.
