de kantonrechter oordeelt dat het geoorloofd is om ook het loon tijdens vakantie in een all-in loon te betalen als dat voldoende duidelijk is voor de werknemer. dit hoeft niet per se te blijken uit de loonstroken, zolang de arbeidsovereenkomst zelf genoeg duidelijkheid geeft over deze component van het all-in loon. van belang hierbij was dat een en ander ook zo was vastgelegd in de cao vrijgevestigde fysiotherapiepraktijk 2003.
werkgeverslasten betrekken bij brutoloon
in het tussenvonnis heeft de rechter daarnaast geoordeeld dat het toegestaan is om de werkgeverslasten te betrekken bij het berekenen van de hoogte van het totale brutoloon. dit is niet in strijd met artikel 20 wet financiering sociale verzekeringen (wfsv). de werkgeverslasten vormen, gezien de arbeidsovereenkomsten en de cao, een van de componenten van de ‘totale loonkosten’. deze spelen een rol bij de berekening van het deel van de omzet dat de werknemer toekomt als brutoloon. daarop heeft artikel 20 wet financiering sociale verzekeringen geen betrekking. het beroep op de nietigheid in de zin van die wettelijke bepaling faalt dan ook. uit de stukken bleek echter dat de werkgever nog eens de werkgeverslasten van de omzet aftrok, om uit te komen op het brutoloon. naar het oordeel van de kantonrechter heeft de werkgever de werkgeverslasten hier ten onrechte en in strijd met de arbeidsovereenkomsten tweemaal ten laste van de werknemers gebracht. hier moet op een volgende zitting duidelijkheid over worden gegeven.
