bij een complexe opdracht, zoals het uitvoeren van een waardering of een due diligence-onderzoek, is dat logisch. het is belangrijk om daarbij af te spreken naar welke aspecten er wel gekeken wordt en naar welke aspecten bewust niet. maar ook moet er worden afgesproken met welke diepgang de werkzaamheden worden uitgevoerd en binnen welke periode. daarnaast is het belangrijk om aandacht te schenken aan de subjectiviteit van de in het kader van de opdracht gedane aannames en gestelde uitgangspunten. en ook: wie is degene die deze bepaalt c.q. beoordeelt?
een misverstand zit vaak in een klein hoekje. dat kan ook gelden voor een op het eerste gezicht simpele opdracht. ook daarvoor kan een opdrachtbevestiging handig zijn. neem bijvoorbeeld een ib-aangifte. begrijpt de cliënt dat hij of zij verantwoordelijk is voor het juist, volledig en tijdig aanleveren van de informatie? in hoeverre verwacht de cliënt dat de aangeleverde informatie zelf nog kritisch wordt beoordeeld – en verwacht de cliënt aanvullende advisering? en wat zijn de afspraken over de kosten?
tip
het is niet altijd nodig om een door beide partijen getekende uitbreide opdrachtbevestiging op te stellen. soms is een e-mail aan je cliënt met een bevestiging van de afspraken voldoende. eventueel met daarin het verzoek aan je cliënt om ook expliciet met een akkoord op jouw mail te reageren. wie alleen mondelinge afspraken maakt met zijn cliënt kan in vervelende welles-nietes-discussies terechtkomen. dat is slecht voor de relatie en waarschijnlijk ook voor de inbaarheid van de nota!