de verkoper zal daarentegen het aantal garanties en de werking ervan zoveel mogelijk willen beperken. garanties en vrijwaringen lijken op elkaar, maar er is een duidelijk verschil als het gaat om het verhalen van kosten. bij een garantie moet de koper eerst vaststellen en ‘bewijzen’ dat er sprake is van een inbreuk op de garantie. vervolgens zal de koper bijvoorbeeld een (schade)vergoeding (kunnen) vorderen. vrijwaringen hebben juist betrekking op risico’s die al bekend en (geheel of gedeeltelijk) voorzienbaar zijn. er hoeft dus geen sprake te zijn van een inbreuk of een wanprestatie. uit het overnamecontract blijkt voor wiens rekening de hieruit vloeiende ‘kosten’ komen.
heldere afspraken maken
welke schade gevorderd kan worden door de koper, is meestal (zeker niet altijd) gedetailleerd vastgelegd in de overnameovereenkomst. bij het vastleggen van garanties en vrijwaringen kunnen afspraken worden gemaakt over onder andere de hoogte van de aansprakelijkheid van de verkoper. ook over de minimale of maximale omvang van claims of een maximale periode waarin de kopende partij een vordering in kan dienen, kunnen afspraken worden gemaakt.
tip
de wijze van vastleggen van vrijwaringen en garanties is een nauwkeurig, juridisch ‘werkje’. laat je op dit punt vooral goed informeren en/of bijstaan.
